Απόφαση – βόμβα του Εφετείου για συμβασιούχους ορισμένου
χρόνου: Υποχρεωτικά ίσος μισθός με τους μόνιμους υπαλλήλους – Πρέπει να
απολαμβάνουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα
Οι συμβασιούχοι ορισμένοι χρόνου του ευρύτερου δημόσιου
τομέα, δικαιώθηκαν από το Εφετείο καθώς δεν εισέπρατταν επιδόματα και άλλες
απολαβές - Αναλύει ο Γιάννης Καρούζος
14.06.2023
ΑΠΟΦΑΣΗ – ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ: ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΙΣΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ – ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ισότητα απολαβών και δικαιωμάτων πρέπει να απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα αλλά κατ’ επέκταση και του ιδιωτικού, είτε απασχολούνται ως μόνιμοι, είτε ως συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου ή με άλλες μορφές όπως πχ συμβάσεις έργου.
Αυτό καθορίζει και περιγράφει η 1438/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που κλήθηκε να αποφανθεί επί προσφυγής εργαζομένων τεχνικών, οδηγών, εργατών, που προσλήφθηκαν το 2018 με 8μηνες συμβάσεις, ορισμένοι όμως συνέχισαν να απασχολούνται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μετά τη λήξη των συμβάσεών τους με προσωρινή διαταγή του Πρωτοδικείου Αθηνών.
Η εν λόγω απόφαση του εφετείου Αθηνών επικύρωσε απόφαση του Πρωτοδικείου (544/2022), με την οποία είχαν ήδη δικαιωθεί οι συμβασιούχοι, κατόπιν αγωγής που είχαν ασκήσει οι δικηγόροι Αθηνών Αναστάσιος Κυριακίδης και Θεόδωρος Φραντζέτης. Οι εν λόγω δικηγόροι ήδη από το 2018 ασχολούνται έντονα με το θέμα της ανισότητας στις αμοιβές των συμβασιούχων, έχοντας ασκήσει περισσότερες αγωγές για τον κλάδο αυτό των εργαζομένων. Είναι πεποίθησή τους ότι το προστατευτικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου παραβιάζεται έντονα από τέτοιες πρακτικές και η προσφυγή στη δικαιοσύνη είναι μονόδρομος για την προάσπιση των δικαιωμάτων των συμβασιούχων που ομολογουμένως αμείβονται με κλάσμα της αμοιβής των μονίμων συναδέλφων τους.
Η δικαστική απόφαση, όπως εξηγεί στο dikastiko.gr ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, ουσιαστικά λέει:
-πως εφόσον οι εργαζόμενοι είχαν το ίδιο αντικείμενο εργασίας με το μόνιμο προσωπικό της εναγόμενης των ίδιων ειδικοτήτων, εργάζονταν με το ίδιο ωράριο, είχαν τους ίδιους -κοινούς- προϊσταμένους, στους ίδιους τόπους απασχόλησης, εκτελώντας τις ίδιες εργασίες που προβλέπονται από τον κανονισμό προσωπικού της εναγόμενης ως καθήκοντα των μονίμων εργαζομένων πρέπει να έχουν ίδιες απολαβές
– δηλαδή να αμείβονται με τον ίδιο τρόπο, να λαμβάνουν όλα τα επιδόματα που προβλέπονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας για τους μονίμους εργαζομένους και συγκεκριμένα το οικογενειακό επίδομα, το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, το επίδομα ειδικότητας, το ειδικό επίδομα ποσοστού επί του αθροίσματος βασικού μισθού και χρονοεπιδόματος εκ της σ.σ.ε. του έτους 1982, και το επίδομα φύλαξης παιδιών, οι οικειοθελείς παροχές της εναγόμενης προς τους εργαζομένους με σύμβαση αορίστου χρόνου, ήτοι οι διατακτικές τροφής και επίδομα βαρέων οχημάτων
– Η δικαστική απόφαση δέχθηκε ότι η ρήτρα 4 σημείο 1 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που προσαρτήθηκε στην Οδηγία 1999/70/Ε.Κ., απαγορεύει οποιαδήποτε μη αντικειμενικώς δικαιολογημένη διαφορετική μεταχείριση των εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου όσον αφορά τους όρους απασχολήσεως. Απαγορεύεται δηλαδή η διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντιστοίχων αορίστου χρόνου, ιδιωτικού και δημοσίου, και στο πεδίο των αμοιβών, παροχών και δικαιωμάτων. Η δυσμενής μεταχείριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου είναι, λοιπόν, ανεπίτρεπτη εφόσον δεν υφίσταται αντικειμενική προς τούτο δικαιολόγηση.
Ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Καρούζου, έχει ως εξής:
“Απαγορευμένη η άνιση μισθολογική μεταχείριση εργαζομένων ορισμένου χρόνου
Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο και λαμβάνει χώρα κατά κόρον, συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε εταιρείες του ευρύτερου δημόσιου τομέα – και όχι μόνο- να αμείβονται λιγότερο από το μόνιμο προσωπικό, να αποκλείονται από επιδόματα και από οικειοθελείς παροχές. Τούτο, παρά το γεγονός ότι συμβασιούχοι και μόνιμο προσωπικό απασχολούνται ακριβώς στα ίδια καθήκοντα και υπό τις ίδιες συνθήκες εργασίες.
Η πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με αριθμό 1438/2023 κρίνοντας μία τέτοια περίπτωση δέχθηκε ότι είναι απαγορευμένη κάθε άνιση μισθολογική μεταχείριση εργαζομένων ορισμένου χρόνου, μόνο εκ του γεγονότος ότι οι εργαζόμενοι αυτοί απασχολούνται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ενάγοντες άσκησαν κατά της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας αγωγή υποστηρίζοντας ότι προσλήφθηκαν το έτος 2018 από την εναγομένη ως τεχνικοί, οδηγοί και εργάτες, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας οκτώ μηνών, ορισμένοι όμως συνέχισαν να απασχολούνται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μετά τη λήξη των συμβάσεών τους με προσωρινή διαταγή του Πρωτοδικείου Αθηνών, όπως ειδικότερα αναφέρεται για τον καθένα από τους ενάγοντες στο δικόγραφο. Ότι σε όλη τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης τους είχαν το ίδιο αντικείμενο εργασίας με το μόνιμο προσωπικό της εναγόμενης των ίδιων ειδικοτήτων, εργάζονταν με το ίδιο ωράριο, τους ίδιους —κοινούς— προϊσταμένους, στους ίδιους τόπους απασχόλησης, εκτελώντας τις ίδιες εργασίες που προβλέπονται από τον κανονισμό προσωπικού της εναγόμενης ως καθήκοντα των μονίμων εργαζομένων. Ότι για την απασχόλησή τους αυτή δεν αμείβονταν με τον ίδιο τρόπο όπως οι εργαζόμενοι με σύμβαση αορίστου χρόνου, αφού δεν τους χορηγούνταν όλα τα επιδόματα που προβλεπόταν από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας για τους μονίμους εργαζομένους, και συγκεκριμένα το οικογενειακό επίδομα, το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, το επίδομα ειδικότητας, το ειδικό επίδομα ποσοστού επί του αθροίσματος βασικού μισθού και χρονοεπιδόματος εκ της σ.σ.ε. του έτους 1982, και το επίδομα φύλαξης παιδιών, ενώ επιπλέον δεν τους χορηγούνταν και οι οικειοθελείς παροχές της εναγόμενης προς τους εργαζομένους με σύμβαση αορίστου χρόνου, ήτοι οι διατακτικές τροφής και επίδομα βαρέων οχημάτων.
Επί των αγωγικών ισχυρισμών η δικαστική απόφαση δέχθηκε ότι η ρήτρα 4 σημείο 1 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που προσαρτήθηκε στην Οδηγία 1999/70/Ε.Κ., απαγορεύει οποιαδήποτε μη αντικειμενικώς δικαιολογημένη διαφορετική μεταχείριση των εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου όσον αφορά τους όρους απασχολήσεως.
Ενόψει της ρήτρας 4 της Οδηγίας, απαγορεύεται η διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντιστοίχων αορίστου χρόνου, ιδιωτικού και δημοσίου, και στο πεδίο των αμοιβών, παροχών και δικαιωμάτων.
Η δυσμενής μεταχείριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου είναι, λοιπόν, ανεπίτρεπτη εφόσον δεν υφίσταται αντικειμενική προς τούτο δικαιολόγηση. Ειδικά, η μη καταβολή των ανωτέρω επιδομάτων στο έκτακτο προσωπικό της εργοδότριας εταιρείας ενώ αυτά καταβάλλονταν στο μόνιμο (τακτικό) προσωπικό της παραβιάζει την αρχή της ισότητας και την απαγόρευση διακρίσεων μεταξύ εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου και αορίστου χρόνου, χωρίς η διάκριση αυτή να μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποιο γενικότερο ή κοινωνικό συμφέρον.
Για την αποκατάσταση της ανισότητας, οι συμβασιούχοι εργάτες και οδηγοί έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν τις παροχές που αναφέρθηκαν, στο ποσοστό και με τον τρόπο με τον οποίο αυτές χορηγούνταν στο μόνιμο προσωπικό με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου.
Διευκρινίζεται ότι μόνη η έλλειψη «μονιμότητας», η επίκληση του προσωρινού χαρακτήρα της απασχόλησης, η μικρή διάρκεια απασχόλησης, η διαφορετικότητα στις συνθήκες εξέλιξης ή ακόμη και η τυχόν διαφορετική διαδικασία πρόσληψης δεν συνιστούν δικαιολογητικό λόγο διάκρισης μεταξύ των εργαζομένων ορισμένου χρόνου και των εργαζομένων αορίστου χρόνου.
Οποιαδήποτε διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντιστοίχων αορίστου χρόνου στο πεδίο των αμοιβών, παροχών και δικαιωμάτων συνδεόμενη με το γεγονός ότι απασχολούνται με σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου (π.χ. «εκ του νόμου χαρακτηρισμός της σχέσεως ως έργου», «ορισμένου χρόνου») ή με στοιχεία που βρίσκονται σε συνάρτηση, δηλαδή που είναι σύμφυτα προς το γεγονός αυτό(π.χ. διαφορετική διαδικασία πρόσληψης, διαφορετικές συνθήκες υπηρεσιακής εξέλιξης, έλλειψη «μονιμότητας», διαφορετικές συνθήκες λύσης της εργασιακής σχέσης κ.λπ.) αντίκειται ευθέως στη ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου (Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 17.5.1990 στην υπόθεση C-262/1988, Barber/Guardian Royal Exchange Assurance Group, Συλλ. 1990, σ. I-1889, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 30ής Μαρτίου 2000 στην υπόθεση C236/1998, Jamo, Συλλ. 2000, σ. 1-2189, σκέψη 43, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 6ης Απριλίου 2000 στην υπόθεση C-226/1998, Jergensen, Συλλ. 2000, σ. I-2447, σκέψη 31, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 26ης Ιουνίου 2001 στην υπόθεση C-381/1999, Brunnhoffer, Συλλ. 2001,σ. I-4961, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση C-285/02, ElsnerLakerberg, Συλλ. 2004, σ. I-5861, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση C-596/14, Νόμος, ad hoc Α.Π. 1643/2017).
Με την νομολογία του Δ.Ε.Κ. καθίσταται σαφές ότι η ρήτρα 4 σημείο 1 της συμφωνίας-πλαισίου απαγορεύει να αντιμετωπίζονται, όσον αφορά τις συνθήκες απασχόλησης, οι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου δυσμενώς σε σχέση με τους αντίστοιχους εργαζομένους αορίστου χρόνου απλώς και μόνο διότι έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου, εκτός αν αυτό δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους.
Ακολουθώντας την ανωτέρω ερμηνεία και εφαρμόζοντάς την σε περίπτωση «συμβασιούχων» του ευρύτερου δημοσίου τομέα ιδίως αναφορικά με παροχές μισθολογικής φύσεως που χορηγούντο μόνο σε «μονίμους», το Ανώτατο Ακυρωτικό (Α.Π. 1643/2017) έκρινε ότι «σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογητικός της διάκρισης λόγος ο χαρακτηρισμός αυτός καθ’ εαυτόν της σχέσης ως ορισμένου χρόνου, ούτε και ο “εκ του νόμου” ειδικότερος χαρακτηρισμός της ενδεχομένως ως σύμβασης “μίσθωσης έργου” κ.λπ., ενώ υποκρύπτεται εξαρτημένη εργασία, αφού κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τον σκοπό και το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας 4 της συμφωνίας πλαισίου».
Κατά την ίδια έννοια, δεν μπορούν κατ’ αρχήν να θεωρηθούν ως δικαιολογητικά της διάκρισης στοιχεία που είναι σύμφυτα με τη σύναψη τέτοιας σχέσης π.χ. η κατά κανόνα διαφορετική διαδικασία πρόσληψης των εργαζομένων ορισμένου χρόνου σε σχέση με τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου, οι διαφορετικές συνθήκες εξέλιξης η έλλειψη “μονιμότητας” αλλά μόνο η εργασία καθ’ εαυτήν, η φύση των καθηκόντων, οι συνθήκες παροχής της εργασίας, η αξία της κ.λπ.
Εξάλλου, όπως ήδη αναφέρθηκε, ο χρόνος και ο τρόπος/διαδικασία πρόσληψης των εργαζομένων δεν αποτελούν λόγο απόκλισης ούτε καν από τη γενική αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων.
Ακόμη, δεν αποτελεί αντικειμενικό λόγο διάκρισης η μικρή διάρκεια της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας ορισμένου χρόνου ή η περιστασιακή απασχόληση του εργαζομένου έστω και με συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας μίας ημέρας (Απόφαση Δ.Ε.Ε. της 22 Απριλίου 2010 στην υπόθεση C486/08, Z.L.Τ.)”.
Πηγή: dikastiko.gr
Νέα παράταση στην παραμονή στο ΕΣΥ 92 γιατρών που έχουν συμπληρώσει το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση, δίνει η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ (τεύχος Α 125) στις 12/6/2023.
Η παράταση αφορά σε 92 γιατρούς και έχει διάρκεια δύο μηνών. Οπως εξήγησε ο Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός το μεσημέρι της Δευτέρας, κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου, συνολικά οι γιατροί που ενώ έχουν συμπληρώσει το όριο ηλικίας τους, θα υπηρετούν έως τις 30 Ιουνίου στις θέσεις τους με βάση νομοθετική διάταξη της προηγούμενης Κυβέρνησης. Ωστόσο, κρίθηκε ότι, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν σε αυτή τη φάση να προκηρυχθούν θέσεις ή να γίνουν προσλήψεις, είναι αναγκαίο να παραμείνουν στην υπηρεσία -λόγω ειδικότητας αλλά και στελέχωσης των κλινικών και τμημάτων στα οποία βρίσκονται- 92 εξ΄ αυτών, και για επιπλέον διάστημα δύο μηνών, δηλαδή έως τα τέλη Αυγούστου.
Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου αναφέρει για το συγκεκριμένο θέμα τα παρακάτω:
Άρθρο πρώτο
Παράταση χρόνου παραμονής στην υπηρεσία ιατρών κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας
Δύνανται να παραμείνουν στην υπηρεσία τους, έως την 31η.8.2023, ιατροί κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), των οποίων η υπαλληλική σχέση θα έληγε αυτοδικαίως την 31η.12.2022, την 31η.12.2021 ή την 31η.12.2020, λόγω συμπλήρωσης του εξηκοστού έβδομου έτους της ηλικίας τους και οι οποίοι παραμένουν στην υπηρεσία τους έως την 30ή.6.2023 κατ’ εφαρμογή του άρθρου 63 του ν. 4999/2022 (Α’ 225), εφόσον δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 95 του ν. 5041/2023 (Α’ 87) και περιλαμβάνονται στις ακόλουθες κατηγορίες:
α) έχουν ειδικότητα εσωτερική παθολογία, νεφρολογία, παιδιατρική, χειρουργική παίδων και υπηρετούν σε οποιονδήποτε φορέα,
β) έχουν ειδικότητα πνευμονολογία και υπηρετούν σε Κέντρα Υγείας ή
γ) έχουν ειδικότητα χειρουργική και υπηρετούν σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. με δυναμικότητα μικρότερη των τριακοσίων (300) κλινών, Γενικά Νοσοκομεία-Κέντρα Υγείας και Κέντρα Υγείας. Για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου, οι ιατροί υποβάλλουν αίτηση έως την 20ή.6.2023 προς τον Διοικητή ή τον Πρόεδρο του φορέα, στον οποίον υπηρετούν, εφόσον η θέση τους δεν έχει προκηρυχθεί ή δεσμευθεί με άλλον τρόπο, και συμμετέχουν στο πρόγραμμα εφημεριών. Η αίτησή τους, η οποία συνοδεύεται από βεβαιώσεις του φορέα σχετικά με τη μη προκήρυξη ή δέσμευση της θέσης τους και τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα εφημεριών, αποστέλλεται αμελλητί στο Υπουργείο Υγείας με μέριμνα του φορέα.
Για να δείτε το ΦΕΚ με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο: https://drive.google.com/file/d/1nMAy51RvrAZUonzsAIVJJ3sh8ziNk29C/view?usp=sharing
Έντονη ήταν η αντίδραση εκπροσώπων των γιατρών του ΕΣΥ (Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος), που δηλώνουν κάθετα αντίθετοι σε αυτή την κίνηση, υποστηρίζουν ότι πρόκειται για «ρουσφετολογική ρύθμιση με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ατόμων με ισχυρές διασυνδέσεις» και τονίζουν ότι «μοναδικός τρόπος κάλυψης των κενών του ΕΣΥ σε ιατρούς είναι οι προσλήψεις νέων Επιμελητών, τις οποίες η υπηρεσιακή Κυβέρνηση έχει κάθε δυνατότητα να επισπεύσει».
Η ανακοίνωση της ΟΕΝΓΕ αναφέρει τα παρακάτω:
Θέμα: Επικείμενη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου Υπηρεσιακής Κυβέρνησης
Ως Ε.Γ της ΟΕΝΓΕ πληροφορηθήκαμε από δημοσιεύματα του Τύπου ότι προωθείται Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από την Υπηρεσιακή Κυβέρνηση με στόχο την περαιτέρω παραμονή στην υπηρεσία ιατρών ΕΣΥ ηλικίας 68 – 71 ετών, που σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο συνταξιοδοτούνται στις 30.6.2023.
Σας δηλώνουμε ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι με μία τέτοια – πρωτοφανή στα χρονικά – μεθόδευση.
Πρόκειται για καθαρά ρουσφετολογική ρύθμιση με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ατόμων με ισχυρές διασυνδέσεις, από μία Υπηρεσιακή Κυβέρνηση που δεν έχει καμία εξουσιοδότηση για αλλαγές στα όρια ηλικίας παραμονής των ιατρών ΕΣΥ.
Μοναδικός τρόπος κάλυψης των κενών του ΕΣΥ σε ιατρούς είναι οι προσλήψεις νέων Επιμελητών, τις οποίες η Υπηρεσιακή Κυβέρνηση έχει κάθε δυνατότητα να επισπεύσει.
Απαιτούμε:
Την άμεση εγκατάλειψη κάθε σκέψης για παράταση παραμονής των ως άνω ιατρών ΕΣΥ πέραν της 30.6.2023.
Την εξαίρεση των διαδικασιών πρόσληψης νέων Επιμελητών κλάδου ΕΣΥ από την «αναστολή υπηρεσιακών μεταβολών» λόγω εκλογών. Την προκήρυξη των κενών θέσεων και την κάλυψή τους χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες σύμφωνα με τις προτάσεις της ΟΕΝΓΕ.
Ζητάμε επείγουσα συνάντηση με την Υπηρεσιακή Υπουργό Υγείας για το εν λόγω θέμα.
Πηγή: ygeionomikoi
Με έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών με ημερομηνία 26_5_2023, γίνεται η επαναφορά της Νομιμότητας στην 5η ΥΠΕ και στα Νοσοκομεία που εφάρμοσαν την παράνομη οδηγία του, στο θέμα της Χορήγησης της Κανονικής Αδείας και Αναστολής Καθηκόντων.
Άμεσα οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων και οι Διευθύνσεις Ανθρώπινου Δυναμικού θα πρέπει να εφαρμόσουν την σχετική οδηγία.
Για να δείτε το σχετικό έγγραφο πατήστε εδώ.
Συμβασιούχοι Δημοσίου: Ανατροπή στη νομολογία!
«…μέχρι η Ελλάδα να λάβει επαρκή μέτρα, δηλαδή νέο νόμο, που να αποτρέπουν την κατάχρηση εις βάρος των συμβασιούχων και να τιμωρούν τον εργοδότη και όχι τον εργαζόμενο, τα δικαστήρια οφείλουν να προστατεύουν τους εργαζομένους που διαπιστώνεται ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Αποτελεσματικό μέτρο προστασίας αποτελεί ο αναχαρακτηρισμός της σύμβασης ορισμένου χρόνου σε αορίστου σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 3 ν. 2112/1920, χωρίς να εμποδίζεται η εφαρμογή του από το Σύνταγμα, καθώς δεν αποτελεί μετατροπή αλλά ορθό νομικό χαρακτηρισμό από τα δικαστήρια, ερμηνεία που είχε υιοθετήσει ομόφωνα και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου 18/2006».
Με το παραπάνω σκεπτικό το Εφετείο της Αθήνας ανατρέπει την ως τώρα νομολογία σε ότι έχει να κάνει με συμβασιούχους του Δημοσίου!
Ειδικότερα, το Εφετείο της Αθήνας με την υπ’ αριθμ. 2050/2023 απόφαση του κρίνοντας έφεση εργαζομένων μέσω προγραμμάτων του πρώην ΟΑΕΔ στο Ελληνικό Δημόσιο (Υπουργείου Εργασίας) «εξαφάνισε» την απορριπτική για αυτούς απόφαση του πρωτοδικείου και έκανε δεκτή την αγωγή τους.
Πιο αναλυτικά, επισημαίνει το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ότι η κοινοτική Οδηγία 1999/70/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα που θα αποτρέπουν και θα «τιμωρούν» τον εργοδότη (ακόμη και αν αυτός είναι το Δημόσιο), ο οποίος θα προσλαμβάνει καταχρηστικά συμβασιούχους για την κάλυψη παγίων και διαρκών αναγκών του.
Ωστόσο στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά καταλήγει το Εφετείο το μέτρο της αποζημίωσης που υιοθέτησε ο νομοθέτης με το άρθρο 7 του ΠΔ 164/2004 στην πραγματικότητα αποτελεί καταβολή των αποδοχών, που σε κάθε περίπτωση ήδη από προγενέστερες διατάξεις δικαιούται ο εργαζόμενος και όχι ειδικό μέτρο «τιμωρίας» του εργοδότη, ενώ και η απειλή ποινικών και πειθαρχικών κυρώσεων στο εργοδότη που προβλέπει το ίδιο άρθρο στην πραγματικότητα δεν έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά ή κατασταλτικά.
Από την άλλη, επισημαίνει το Εφετείο ότι και τα ελληνικά δικαστήρια υποχρεούνται να εξειδικεύουν στην κάθε ξεχωριστή υπόθεση των συμβασιούχων που κρίνουν με ποιο τρόπο και με ποια συγκεκριμένα μέτρα προστατεύονται από την καταχρηστική εις βάρος τους συμπεριφορά του εργοδότη και να μην αρκούνται σε «γενικές αναφορές» ότι όλα τα μέτρα που έχει υιοθετήσει η Ελλάδα είναι αποτελεσματικά, όπως εξάλλου και το Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επανειλημμένως επισημάνει.
Τέλος καταλήγει το Εφετείο ότι μέχρι η Ελλάδα να λάβει επαρκή μέτρα, δηλαδή νέο νόμο, που να αποτρέπουν την κατάχρηση εις βάρος των συμβασιούχων και να τιμωρούν τον εργοδότη και όχι τον εργαζόμενο, τα δικαστήρια οφείλουν να προστατεύουν τους εργαζομένους που διαπιστώνεται ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Αποτελεσματικό μέτρο προστασίας, επισημαίνει το δικαστήριο, αποτελεί ο αναχαρακτηρισμός της σύμβασης ορισμένου χρόνου σε αορίστου σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 3 ν. 2112/1920, χωρίς να εμποδίζεται η εφαρμογή του από το Σύνταγμα, καθώς δεν αποτελεί μετατροπή αλλά ορθό νομικό χαρακτηρισμό από τα δικαστήρια, ερμηνεία που είχε υιοθετήσει ομόφωνα και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου 18/2006.
Υπενθυμίζεται ότι απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου από το 2016 (ΔΕΚ, απόφαση υπ’αριθ. C-596/14 της 14ης Σεπτ. 2016) για πρώτη φορά εξομοιώνει τις συμβάσεις εργασίας κάθε είδους (συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου, συμβάσεις εργασιακής εμπειρίας, συμβάσεις ΕΣΠΑ, συμβάσεις εκπαίδευσης-κατάρτισης, συμβάσεις αναπλήρωσης-αντικατάστασης συναδέλφου κ.α.) ως προς όλους τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης (μισθό, επιδόματα, τριετίες, προειδοποίηση, αποζημίωση απόλυσης) με τις συμβάσεις αορίστου χρόνου!!
Πηγή: Ιστοσελίδα aftodioikisi.gr - ygeionomikoi.gr
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος 2023 είναι μια υπενθύμιση ότι οι ενέργειες των ανθρώπων για την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης μπορεί να είναι αποτελεσματικές
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος 2023 δεν είναι απλά μια συμβολική μέρα, είναι μια υπενθύμιση ότι οι ενέργειες των ανθρώπων για την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης, μπορεί να είναι αποτελεσματικές. Τα βήματα που λαμβάνουν οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις για την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης, είναι η συνέπεια αυτών των δράσεων. Είναι καιρός να επιταχυνθεί αυτή η δράση και η μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι εργαζόμενοι μέλη τους, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης αναλαμβάνοντας ατομικές και συλλογικές δράσεις.
Τα συνδικάτα μαζί με τους εργαζόμενους μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης, μεταξύ άλλων με :
Προώθηση της χρήσης επαναχρησιμοποιήσιμων προϊόντων: μπορούν να ενθαρρύνουν τα μέλη τους να χρησιμοποιούν επαναχρησιμοποιήσιμα προϊόντα όπως μπουκάλια νερού, φλιτζάνια καφέ και σακούλες για ψώνια. Μπορούν επίσης να διαπραγματευτούν με τους εργοδότες για την παροχή επαναχρησιμοποιήσιμων προϊόντων στο χώρο εργασίας.
1. Υποστήριξη πολιτικών χωρίς πλαστικό: μπορούν να υποστηρίξουν πολιτικές που προωθούν τους χώρους εργασίας και τις κοινωνίες χωρίς πλαστικό. Μπορούν να ασκήσουν πιέσεις στις κυβερνήσεις για να εφαρμόσουν πολιτικές απαγόρευσης στα πλαστικά μιας χρήσης και να ενθαρρύνουν τα μέλη τους να συμμετάσχουν σε εκστρατείες για τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων.
2. Αύξηση/Ενίσχυση της ευαισθητοποίησης: μπορούν να εκπαιδεύσουν τα μέλη τους και την ευρύτερη κοινωνία σχετικά με τις επιπτώσεις της πλαστικής ρύπανσης στο περιβάλλον, στην υγεία και στην οικονομία. Μπορούν να οργανώσουν ενημερωτικές ημερίδες, να διανείμουν εκπαιδευτικό υλικό και να οργανώσουν εργαστήρια για το θέμα.
3. Μείωση της χρήσης πλαστικού στο χώρο εργασίας: Τα συνδικάτα μπορούν να διαπραγματευτούν με τους εργοδότες για τη μείωση της χρήσης πλαστικού στο χώρο εργασίας. Μπορούν να ενθαρρύνουν τη χρήση μη πλαστικών εναλλακτικών λύσεων, όπως χάρτινα ή γυάλινα ποτήρια, μαχαιροπίρουνα και πιάτα, και να προωθήσουν την ανακύκλωση πλαστικών απορριμμάτων.
Αν και δεν υπάρχει ακριβής αριθμός για τους εργαζόμενους που επηρεάζονται από την πλαστική ρύπανση, είναι σαφές ότι το πρόβλημα είναι ευρέως διαδεδομένο και μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ευημερία των ατόμων που εκτίθενται σε πλαστικά απόβλητα στο χώρο εργασίας.
Η εξάλειψη της πλαστικής ρύπανσης είναι υπόθεση όλων μας!
Η πίεση από τη μεριά των καταναλωτών είναι σημαντική, αλλά η πραγματική δράση πρέπει να προέλθει από εταιρείες, επενδυτές, φορείς χάραξης πολιτικής και κυβερνήσεις.
Αν και η πλαστική ρύπανση είναι πράγματι μια από τις πιο σημαντικές περιβαλλοντικές προκλήσεις της εποχής μας, είναι συχνά αποθαρρυντικό να βλέπουμε την αργή πρόοδο που σημειώνουν οι κυβερνήσεις στη λήψη αποφάσεων και (κυρίως) στην εφαρμογή τους.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Στο πλαίσιο του κλίματος ανασφάλειας το οποίο έχει δημιουργηθεί, σχετικά με τις προθέσεις ορισμένων Διοικήσεων Νοσοκομείων, να περικόψουν το Επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας από όσους Νοσηλευτές κατέχουν θέσεις ευθύνης στην εκάστοτε Νοσηλευτική Υπηρεσία, η Ε.Ν.Ε. απέστειλε την κάτωθι παρέμβαση προς το Υπουργείο Υγείας και προς το Υπουργείο Οικονομικών:
Αξιότιμοι,
Στο πλαίσιο του κλίματος ανασφάλειας το οποίο έχει δημιουργηθεί, σχετικά με τις προθέσεις ορισμένων Διοικήσεων Νοσοκομείων, να περικόψουν το Επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας από όσους Νοσηλευτές κατέχουν θέσεις ευθύνης στην εκάστοτε Νοσηλευτική Υπηρεσία, σας επισημαίνουμε τα ακόλουθα:
Στις 21-04-2023 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η υπ’ αριθμ. οικ. 2/35134/ΔΕΠ/05-04-2023 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων και Υγείας (Καθορισμός επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του ν. 4354/2015 (Α’ 176) των υπαλλήλων του Υπουργείου Υγείας και των εποπτευόμενων φορέων του, ΦΕΚ Β΄ 2611).
Σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΚΥΑ, καθορίζεται το μηνιαίο επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας για τους μόνιμους και δόκιμους πολιτικούς υπαλλήλους και υπαλλήλους με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου και Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΑΧ-ΙΔΟΧ) του Υπουργείου Υγείας και των εποπτευόμενων φορέων του, που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του Κεφαλαίου Β’ του ν. 4354/2015 (Α’ 176), ανά χώρο εργασίας, κατηγορία, κλάδο και ειδικότητα, ως εξής: Α) Κατηγορία πρώτη (Α’ ) σε διακόσια ευρώ (200€). Β) Κατηγορία δεύτερη (Β’ ) σε εκατόν εξήντα πέντε ευρώ (165€). Γ) Κατηγορία τρίτη (Γ’ ) σε εκατόν πενήντα (150€). Δ) Κατηγορία τέταρτη (Δ’ ) σε εκατόν πέντε (105€). Ε) Κατηγορία πέμπτη (Ε’) σε εβδομήντα ευρώ (70€).
Στο αμέσως επόμενο άρθρο 2 ενεργείται η κατάταξη των δικαιούχων υπαλλήλων κατά κατηγορία εκπαίδευσης, κλάδο/ειδικότητα και Υπηρεσία. Σύμφωνα με την κατάταξη αυτή οι νοσηλευτές που απασχολούνται σε Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) των Δ.Υ.ΠΕ., Κέντρα Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.), στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας και στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης (Ε.Κ.Α.), στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Κέντρα Υγείας των ΔΥΠΕ και στις Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤΟΜΥ) και στην ΑΕΜΥ ΑΕ δικαιούνται το μηνιαίο επίδομα της πρώτης (Α΄) κατηγορίας, ύψους διακοσίων (200) ευρώ.
Εν προκειμένω είναι σαφές, ότι κριτήριο για την κατά τα ανωτέρω κατάταξη των νοσηλευτών είναι η κατηγορία, ο κλάδος, η ειδικότητα και η υπηρεσία όπου ανήκουν και παρέχουν τις υπηρεσίες τους.
Σύμφωνα, δε, με το άρθρο 3 παρ. 1-8 της ΚΥΑ:
Τέλος, σύμφωνα με την παράγραφο 13 του άρθρου της ΚΥΑ: «Η απόφαση αυτή ισχύει από 1.1.2023».
Ενόψει των ανωτέρω είναι σαφές, ότι το συγκεκριμένο επίδομα καταβάλλεται εις όλους ανεξαιρέτως τους νοσηλευτές, συμπεριλαμβανομένων όσων κατέχουν τις προβλεπόμενες θέσεις ευθύνης σε κάθε Νοσηλευτική Υπηρεσία, δοθέντος ότι και αυτοί εξακολουθούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους υπό την ιδιότητα του Νοσηλευτή σε χώρους που δικαιολογούν την καταβολή του.
Σε κάθε περίπτωση η επίμαχη ΚΥΑ αναφέρεται κατά τρόπο ρητό και συνάμα περιοριστικό στις περιπτώσεις εκείνες, που επιβάλλεται η περικοπή του επιδόματος. Ελλείψει ρητής μνείας για τους κατόχους θέσεων ευθύνης, προκύπτει (εξ’ αντιδιαστολής) ότι η εις αυτούς καταβολή συνεχίζεται κανονικά.
Εξάλλου, για το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής σε δικαιούχο υπάλληλο τόσο του επιδόματος θέσεως ευθύνης, όσο και του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, το ΣτΕ έχει αποφανθεί σχετικώς με την υπ’αριθμ. 874/2018 Απόφαση της Ολομελείας του, με αφορμή την διεκδίκηση από την πλευρά των νοσηλευτών της διαφοράς των 40 ευρώ στο επίδομα θέσης ευθύνης.
Ειδικότερα το ΣτΕ αναφέρει τα εξής χαρακτηριστικά: «Περαιτέρω, η κατά τα ανωτέρω καταβολή μειωμένου κατά 40 ευρώ μηνιαίου επιδόματος θέσης ευθύνης στους προϊσταμένους τμημάτων της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας των νοσοκομείων έναντι των λοιπών προϊσταμένων τμημάτων του Δημοσίου, των ν.π.δ.δ., των Ο.Τ.Α. και όσων φορέων υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του ν. 4354/2015, δεν δικαιολογείται ούτε από το ότι οι προϊστάμενοι τμημάτων της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας των νοσοκομείων λαμβάνουν, σύμφωνα με το άρθρου 18 του ίδιου νόμου και τις παρ. 1 και 2 περ. α΄ της υπ’ αριθμ. οικ. 2/16519/0022/24.2.2012 κοινής υπουργικής απόφασης, (που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 15 παρ. 1 του ν. 4024/2011), επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, διότι αφενός μεν το επίδομα αυτό καταβάλλεται για άλλη αιτία από το επίδομα θέσης ευθύνης, αφετέρου δε το εν λόγω επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας δεν καταβάλλεται μόνο στους υπηρετούντες στη Νοσηλευτική Υπηρεσία των νοσοκομείων αλλά και σε άλλες κατηγορίες υπαλλήλων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 18 του ως άνω νόμου, χωρίς να εξαιρούνται, άλλωστε, από την καταβολή του όσοι λαμβάνουν λόγω της θέσης τους και επίδομα θέσης ευθύνης κατά το άρθρο 16 του ίδιου νόμου».
Με το σκεπτικό αυτό το ΣτΕ ουδόλως αποκρούει, αλλά αντιθέτως υποστηρίζει την δυνατότητα ταυτόχρονης καταβολής και των δύο επιδομάτων στους δικαιούχους υπαλλήλους.
Παραμένοντας στη διάθεσή σας, παρακαλούμε για τις δικές ενέργειες.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Ν.Ε
ΑΘΗΝΑ 02/06/2023
ΑΡ. ΠΡΩΤ.: 1174
ΠΡΟΣ: ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΕΛΗ ΠΟΕΔΗΝ
ΘΕΜΑ:
Σχετικά με τη χορήγηση του Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας στους
Διευθυντές – Τομεάρχες Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.
Μας καταγγέλλουν ότι υπάρχει πρόθεση Διοικήσεων Νοσοκομείων να περικόψουν το Επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας από τους Διευθυντές και Υποδιευθυντές της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.
Καλούμε τα Σωματεία μέλη να παρέμβουν να μην επιτρέψουν την περικοπή του Επιδόματος από τους συναδέλφους.
Ανακινείται ζήτημα περικοπών και τα Νοσοκομεία επικοινωνούν με υπαλλήλους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Μάλιστα προτίθενται να καταλογίσουν ποσά του επιδόματος που έχουν ληφθεί.
Το ζήτημα απασχόλησε τα προηγούμενα χρόνια και με παρεμβάσεις της ΠΟΕΔΗΝ εκδόθηκαν σχετικές οδηγίες από το Υπουργείο Υγείας και Εσωτερικών για συνέχιση καταβολής του Επιδόματος.
Σας τις κοινοποιούμε.
Δεν θα επιτρέψουμε την περικοπή του Επιδόματος.
Θα απαντήσουμε με δυναμικούς αγώνες όπως και σε πολλές άλλες αδικίες και αποκλεισμούς που περιλαμβάνει η ΚΥΑ.
ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε. ΤΗΣ ΠΟΕΔΗΝ
ΑΡ. ΠΡΩΤ.: 1170
ΠΡΟΣ: 1. ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ
Κα. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΟΤΑΝΙΔΟΥ
2. ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Κο. ΘΕΟΔΩΡΟ ΠΕΛΑΓΙΔΗ
3. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
ΚΟΙΝ.: ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΕΛΗ ΠΟΕΔΗΝ
ΘΕΜΑ:ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΠΟΣΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ & ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ Η ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙΣΑ Κ.Υ.Α.
Κύριοι Υπουργοί,
Η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ 2611) που καθορίζει το Επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας του άρθρου 18 του Ν. 4354/2015 (Α΄176) των υπαλλήλων του Υπουργείου Υγείας και των εποπτευόμενων φορέων εκδόθηκε 21 Απριλίου 2023.
Στην παράγραφο 10 του άρθρου 3 υπάρχει ασάφεια νόμου καθότι η εν λόγω Κοινή Υπουργική Απόφαση ήταν υπό έκδοση πριν 31/3/2023 και τελικά μετά τις διαμαρτυρίες της ΠΟΕΔΗΝ και άλλων φορέων καθυστέρησε η έκδοσή της σε μεταγενέστερο χρόνο (21-4-2023).
Έτσι καθορίζεται ασαφώς ότι στην περίπτωση των υπαλλήλων που με βάσει την παρούσα Απόφαση προβλέπεται καταβολή χαμηλότερου Επιδόματος σε σχέση με το νόμιμο καταβαλλόμενο Επίδομα κατά την 1/1/2023 τα επιπλέον ήδη καταβληθέντα ποσά κατά το χρονικό διάστημα από την έναρξη ισχύος της παρούσας και μέχρι την εφαρμογή , αλλά όχι πέραν της 31/3/2023 δεν αναζητούνται.
Πως είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί η συγκεκριμένη παράγραφος που προβλέπει ότι οι υπάλληλοι που έλαβαν με την καταργηθείσα απόφαση μεγαλύτερο επίδομα θα πρέπει να επιστρέψουν τα χρήματα στα Νοσοκομεία από την έναρξη ισχύος της νέας Κοινής Υπουργικής Απόφασης δηλαδή από 21 Απριλίου 2023 και ταυτόχρονα να προβλέπει η ίδια διάταξη ότι δεν αναζητούνται τα επιπλέον ποσά που καταβλήθηκαν έως 31/3/2023 προγενέστερη καθορίζεται ημερομηνία από την έκδοσή της Κ.Υ.Α.
Στους υπαλλήλους καταβλήθηκαν οι μισθοί Απριλίου, Μαΐου και σε πολλά Νοσοκομεία ο μισθός Ιουνίου (προπληρωμή) με τα Επιδόματα που προβλέπει η καταργηθείσα Κ.Υ.Α. αφού βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία ένταξης των υπαλλήλων στις νέες κατηγορίες του Επιδόματος.
Νοσοκομεία ήδη άρχισαν να κάνουν πράξεις επιστροφής των επιπλέον ποσών του Επιδόματος που καταβλήθησαν το Μάιο.
Ως εκ τούτω θα πρέπει να εκδοθεί Ερμηνευτική Εγκύκλιος ή ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το Υπουργείο Υγείας ότι δεν αναζητούνται τα επιπλέον ποσά του Επιδόματος που καταβλήθηκαν στους υπαλλήλους έως την εφαρμογή της Κ.Υ.Α. και όχι πέραν 31/5/2023.
ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε. ΤΗΣ ΠΟΕΔΗΝ
Αλλάζει ο τρόπος πρόσβασης στο Μητρώο Ανθρωπίνου Δυναμικού (εγκύκλιος)
Χρήση Κωδικών Δημόσιας Διοίκησης για την πρόσβαση στο Μητρώο Ανθρώπινου Δυναμικού Ελληνικού Δημοσίου – Μεταβατική διατήρηση και κωδικών taxisnet
Για να δείτε την σχετική εγκύκλιο πατήστε εδώ.
Λήψη αρχείου 
