Καθήκοντα δημοτικών και δημοσίων υπαλλήλων: Τι ισχύει;

Καθήκοντα δημοτικών και δημοσίων υπαλλήλων: Τι ισχύει;

Σύγχυση επικρατεί σε πολλές υπηρεσίες Δήμων αναφορικά με τα καθήκοντα των υπαλλήλων που υπηρετούν σε αυτές.

Στο epoli.gr φθάνουν ερωτήματα δημοτικών υπαλλήλων, οι οποίοι αναφέρουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις τους ζητείται να προβούν σε ενέργειες ή να εκτελέσουν εργασίες, για τις οποίες οι ίδιοι αμφιβάλουν ότι έχουν αρμοδιότητα.

Η ασάφεια αναφορικά με το ακριβές περιεχόμενο των καθηκόντων της κάθε ειδικότητας οδηγεί περαιτέρω σε τριβές μεταξύ υπαλλήλων και προϊσταμένων τμημάτων ή διευθύνσεων ή και μεταξύ των ίδιων των υπαλλήλων.

Το epoli.gr έθεσε το ζήτημα στον Δικηγόρο Αθηνών κ. Λάμπρο Ντουματσά, ο οποίος σημείωσε τα εξής:

«Δεν υφίσταται κάποιο κείμενο το οποίο να καθορίζει εξαντλητικά τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα των υπαλλήλων του Δημοσίου και των Ο.Τ.Α. ανάλογα με την ειδικότητα που ο καθένας έχει. Οι αρμοδιότητες που ο κάθε υπάλληλος ασκεί καθορίζονται με βάση τα εξής κριτήρια:

(α) με βάση την ειδικότητα που ο κάθε υπάλληλος έχει. Από την περιγραφή της ειδικότητας και το προσοντολόγιο που περιγράφει τα προσόντα που πρέπει να έχει ο υπάλληλος της κάθε ειδικότητας συνάγεται ερμηνευτικά και πολλές φορές ανά περίπτωση ποια είναι τα καθήκοντα του κάθε υπάλληλου ή αν μία εργασία περιλαμβάνεται μεταξύ των καθηκόντων των υπαλλήλων. Εδώ όμως πρέπει να γίνουν οι εξής παρατηρήσεις: Πρώτον, το προσοντολόγιο και το καθηκοντολόγιο του Δημοσίου και των Ο.Τ.Α. είναι σε πολλές περιπτώσεις απαρχαιωμένο. Για παράδειγμα υπηρετούν ακόμα και σήμερα και στο Δημόσιο και στους Ο.Τ.Α. υπάλληλοι με ειδικότητα «Υπάλληλος Ηλεκτρονικών Υπολογιστών». Η ύπαρξη σε κάποια υπηρεσία υπαλλήλου με τέτοια ειδικότητα σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι υπάλληλοι της υπηρεσίας που έχουν άλλες ειδικότητες δεν υποχρεούνται το έτος 2019 να χειρίζονται ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Δεύτερον, ακόμα όμως και στις περιπτώσεις των ειδικοτήτων που το προσοντολόγιο και το καθηκοντολόγιο είναι επικαιροποιημένο, είναι αδύνατο να προβλεφθούν εξαντλητικά όλες οι εργασίες που ενδεχομένως θα χρειαστεί κάποιος υπάλληλος να εκτελέσει στην υπηρεσία του.

(β) με βάση τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας (Ο.Ε.Υ.) του φορέα στον οποίο οι υπάλληλος υπηρετεί. Ο Ο.Ε.Υ. κάθε υπηρεσίας και Ο.Τ.Α. καθορίζει ποιες είναι οι αρμοδιότητες μίας υπηρεσιακής δομής του φορέα (π.χ. γενικής διεύθυνσης, διεύθυνσης, τμήματος, γραφείου κλπ). Οι Ο.Ε.Υ. δεν περιγράφουν αρμοδιότητες τμημάτων, αλλά υπηρεσιακών δομών. Συνάγεται, όμως, ότι υπάλληλος που υπηρετεί σε συγκεκριμένη δομή (π.χ. σε κάποιο τμήμα) οφείλει κατ’ αρχάς να εκτελεί εργασίες που σχετίζονται με τις αρμοδιότητες του φορέα στον οποίο υπηρετεί, εκτός αν κάποια συγκεκριμένη αρμοδιότητα είναι εντελώς αντίθετη με την ειδικότητά του.

(γ) με βάση τις εντολές και τις υποδείξεις του προϊσταμένου του. Εξυπακούεται βεβαία ότι οι εντολές και οι υποδείξεις του προϊσταμένου οφείλουν να βρίσκονται εντός του πλαισίου που καθορίζεται από τις αρμοδιότητες που έχει και τα καθήκοντα που οφείλει να εκτελεί η υπηρεσιακή δομή στην οποία προΐσταται ο προϊστάμενος του υπαλλήλου, αλλά και του πλαισίου που τίθεται από την ειδικότητα του υπάλληλου. Για παράδειγμα, αν σε μία υπηρεσιακή δομή υπηρετεί ταυτόχρονα ένας διοικητικός υπάλληλος και ένας αρχιτέκτονας, δεν είναι λογικό ο προϊστάμενος να αναθέσει στον αρχιτέκτονα την αρχειοθέτηση της αλληλογραφίας και στον διοικητικό υπάλληλο την σύνταξη της κάτοψης κάποιου κτιρίου. Με άλλα λόγια, τα κριτήρια για την ανάθεση κάποιας εργασίας από τον προϊστάμενο πρέπει να είναι ένας συνδυασμός της ειδικότητας του κάθε υπαλλήλου και των αρμοδιοτήτων της υπηρεσιακής δομής στην οποία ο υπάλληλος υπηρετεί.

Συμπερασματικά, θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν υπάρχει (και δεν γίνεται να υπάρξει) λεπτομερής και εξαντλητική περιγραφή των καθηκόντων και των εργασιών κάθε υπαλλήλου που υπηρετεί στο Δημόσιο και στους Ο.Τ.Α. Το είδος των καθηκόντων που αναλαμβάνει σε κάθε περίπτωση ο κάθε υπάλληλος καθορίζεται με βάση τα ανωτέρω αναφερθέντα κριτήρια και σίγουρα με πνεύμα καλής πίστης και συνεργασίας μεταξύ των υπαλλήλων και των προϊσταμένων τους. 

Πηγή: epoli.gr

καθήκοντα υπαλλήλου.

4/10/18 

Έγγραφο ΔΙΔΑΔ/Φ.64/198/31973/2018 Υπ. Διοικητικής Ανασυγκρότησης που αφορά τα καθήκοντα υπαλλήλου.

Σύμφωνα με το άρθρο 30 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007):
«1. Ο υπάλληλος εκτελεί τα καθήκοντα του κλάδου ή της ειδικότητάς του.
2. Σε περιπτώσεις επιτακτικής υπηρεσιακής ανάγκης που δεν μπορεί να καλυφθεί με άλλον τρόπο, επιτρέπεται να ανατίθενται στον υπάλληλο καθήκοντα άλλου κλάδου ή ειδικότητας. Σε όμοιες περιπτώσεις επιτρέπεται να ανατίθενται στον υπάλληλο εργασίες συναφείς με την ειδικότητα ή τα καθήκοντα του ή για τις οποίες έχει την απαιτούμενη εμπειρία ή ειδίκευση.
3. Η κατά την προηγούμενη παράγραφο ανάθεση επιτρέπεται για χρονικό διάστημα έως δύο (2) μηνών με αιτιολογημένη απόφαση του οικείου προϊσταμένου. Παράταση του ανωτέρω χρονικού διαστήματος έως έξι (6) μήνες ακόμη επιτρέπεται μετά από αιτιολογημένη γνώμη του υπηρεσιακού συμβουλίου». Με την παρ. 2 του άρθρου 30 του Υ.Κ. επιτρέπεται η ανάθεση καθηκόντων, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: α) η επιτακτική υπηρεσιακή ανάγκη, δηλαδή ανεπίδεκτη αναβολής λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της και β) η αδυναμία κάλυψής της με άλλο τρόπο, δηλαδή η ανυπαρξία ή πρόσκαιρη αδυναμία αρμόδιου υπαλλήλου για να αντιμετωπιστεί η ανάγκη. Η παρ. 3 του άρθρου 30 του Υ.Κ. θέτει απαράβατα όρια διάρκειας της ανάθεσης. Η ανάθεση δεν επιτρέπεται να αποτελέσει καταστρατήγηση των διατάξεων για άλλες υπηρεσιακές μεταβολές (λχ μετάταξη). Γι’ αυτόν τον λόγο, εκτός της υποχρέωσης η απόφαση των προϊσταμένων να είναι «αιτιολογημένη», η παρ. 3 προβλέπει τη δυνατότητα στο αρμόδιο όργανο για ανάθεση «έως δύο (2) μήνες», υπό την έννοια εντός του ίδιου έτους. Η διάρκεια των δύο μηνών θα πρέπει να υπολογίζεται αθροιστικά και όχι κάθε φορά δύο μήνες. Αλλιώς, η εξαίρεση των παρ. 2-3 θα ανατρέπει τον κανόνα της παρ. 1. Πέρα από δύο μήνες και «έως έξι (6) μήνες ακόμη», απαιτείται να προηγηθεί «αιτιολογημένη» γνώμη του αρμόδιου Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Η πρόσθετη διάρκεια των έξι μηνών θα πρέπει να υπολογίζεται όπως των δύο μηνών (Βλ. Α. Τάχος – Ι. Συμεωνίδης «Ερμηνεία Υπαλληλικού Κώδικα», Εκδόσεις Σάκκουλα Αθήνα – Θεσσαλονίκη 2007, Γ’ Έκδοση, σελ. 357). Όπως είναι προφανές, με τις ανωτέρω διατάξεις προστατεύεται ο υπάλληλος από την κατ’ επανάληψη ανάθεση σ’ αυτόν παράλληλων καθηκόντων διαφορετικού κλάδου ή ειδικότητας. Άλλωστε η ανάθεση παράλληλων καθηκόντων αποτελεί εξαιρετικό μέτρο προσωρινής θεραπείας των υπηρεσιακών αναγκών, οι οποίες δέον όπως καλύπτονται με άλλες διοικητικές διαδικασίες. Δυνάμει των ανωτέρω, κατά την άποψη της Υπηρεσίας μας, οι διατάξεις του άρθρου 30 του Υ.Κ. δε συνιστούν τη νομιμοποιητική βάση για την άσκηση παράλληλων καθηκόντων σε διαφορετικές οργανικές μονάδες του ίδιου φορέα. Το Υπουργείο Πολιτισμού ως το μόνο αρμόδιο να εκτιμήσει τις υπηρεσιακές του ανάγκες παρακαλείται να μεριμνήσει για την στελέχωση των υπηρεσιών του με πάγιο τρόπο έτσι ώστε κατά το δυνατόν να αποφεύγεται για τους λόγους που ήδη αναφέρθηκαν η εφαρμογή αυτής της διοικητικής πρακτικής ιδίως σε περιπτώσεις που οι οργανικές μονάδες που καλείται να προσφέρει τις υπηρεσίες του ο υπάλληλος βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση είμαστε στη διάθεσή σας για εξεύρεση λύσης επί του ζητήματος και αναμένουμε τη διατύπωση των απόψεων του Υπουργείου σας

. Ο Προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης Γ. Σπηλιωτόπουλος